What a difference between two cities.Whereas New York is a city with a feeling unlike any other, here in Washington you start feeling like you are in the real America. The atmosphere and the climate are totally different. It's 30 degrees outside, humid, and we have had some heavy showers.
Þvílíkur munur á milli borga. Á meðan New York er algjörlega einstök á allan hátt þá fer manni að líða eins og í alvöru Bandaríkjunum hérna í Washington. Stemmningin og loftslagið er gjörólíkt. Hérna er 30 stiga hiti úti, mikill raki og kröftugir skúrir öðru hvoru.
Steve & Erna
We have the most amazing hosts, Steve and Erna, who welcomed us on saturday night with some great pasta and made us feel at home. Staying in their basement almost feels like a five star hotel, without the formalities and with some great conversation.
Gestgjafarnir okkar, Steve og Erna, eru frábær og á laugardagskvöldið buðu þau okkur velkomin með yndislegu pasta og heimilislegri stemmningu. Að gista í kjallaranum þeirra er næstum eins og að vera á fimm stjörnu hóteli nema án allra formlegheita og með frábærum samræðum í kaupbæti.
On sunday morning they took us along to the Kenilworth aquatic gardens to see some amazing lotus flowers and waterlilies.
Á sunnudagsmorgun tóku þau okkur með í Kenilworth vatnagarðana þar sem við sáum ótrúleg lótusblóm og vatnaliljur.
After a few hours spent taking hundreds of photos while sheltering under an umrella, from the sun not the rain, we then stopped by the National Arboretum and saw their bonzai exhibition, with trees from America, China, and Japan. It is almost surreal to see trees that have the look of massiveness but are only around 1 meter high. The oldest trees date back to the 17th century. Some also have nice miniature landscapes added by the trainers (the ones who take care of them and create them).
Eftir nokkra klukkutíma undir regnhlíf, til varnar sólinni en ekki rigningu, og nokkur hundruð myndir þá komum við við í National Arboretum og kíktum á bonzai sýninguna með trjám frá Ameríku, Kína og Japan. Það er hálf-ótrúlegt að sjá þessi tré sem eru í útliti eins og risar en eru eingöngu um 1 meter á hæð. Elstu trén eru frá því á 17. öld. Hjá sumum hafa þjálfararnir (þeir sem sjá um trén og búa þau til) búið til smágert landslag.
Koi fish in The National Arboretum
Koi fiskar í The National Arboretum
At lunch we grabbed some lovely dumpling soup and roast duck at a chinese restaurant with Steve and Erna before they dropped us off at the mall, where we perused the sculpture garden at the National Gallery before checking out the dinosaurs and co. at the Museum of Natural History.
Í hádeginu fengum við okkur súpu og grillaða önd með Steve og Ernu á kínverskum veitingastað áður en þau skutluðu okkur að the mall þar sem við töltum um skúlptúragarðinn hjá National Gallery á leiðinni að heimsækja risaeðlurnar og félaga í náttúrugripasafninu.
Our tourist credentials were further enhanced when we took a stroll to the Washington, World War II, and Lincoln Memorials. Anyone who has seen Night at the Museum 2 and Forrest Gump probably knows these places but they were none the less a treat to see in real life. Not seen in the movies was the fearsome shower at the WWII memorial that had us running for cover. It was over in 5 minutes though and we were amazed how quickly everything dried out again.
Túristarnir í okkur fengu enn meiri útrás þegar við röltum á milli minnismerkja um Washington, seinni heimsstyrjöldina og Lincoln. Allir sem hafa séð Night at the Museum 2 og Forrest Gump kannast líklega við þessa staði en það var engu að síður skemmtilegt að sjá þá með berum augum. Í bíómyndunum sást reyndar aldrei hellidembuskúrinn sem við þurftum að flýja hjá minnismerkinu um seinni heimsstyrjöldina. Það stytti samt upp 5 mínútum seinna og við vorum steinhissa á hversu fljótt allt var að þorna.
